مرامنامه

بنام خدا

مرامنامه مهندس غلامرضا پورشعبان

کاندیدای سومین دوره انتخابات نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران

واقعاً دلم می سوزه وقتی می بینم مجمع اول انتخابات نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران با حضور کمرنگ اعضاء و کاندیداتورها برگزار شد. سازمانی با حدود 21 هزار نفر عضو تعدادی کمتر از 100 نفر در مجمع اول حضور داشتند که نشان از شرکت نکردن حتی بعضی از کاندیداتورها  در مجمع اول بود.

در آینده باید قانونی مطرح شود که اگر کاندیداتورها در مجمع اول حضور پیدا نکردند خود به خود از گردونه انتخابات حذف گردند ، باید به اعضاء احترام گذاشت و حضور پیدا کرد.

چرا؟ درسته ما سئوال کردن رو خوب بلدیم ولی به دنبال جواب و راه حل نمی گردیم شورای آینده  سازمان باید از 3 اردیبهشت 89 درس بگیرند و علت عدم حضور مهندسین کشاورزی را بررسی نمایند تا در آینده شاهد حضور هر چه بیشتر اعضاء باشیم .

آیا این افتخار است که با حداقل آراء پشت میز بنشینیم و بگوییم همه مهندسان ما را می خواهند  ، مهندسی که حداقل 16 سال از عمر و جوانی خود را پشت میزهای کلاس درس گذرانده و پدران و مادرانی که در این دوران با خون و دل شریک  مشکلات فرزندان خود بوده اند تا شاید روزی این نهال تبدیل به درختی گردد و بتوانند از میوه آن استفاده کنند . بسیاری از این افراد هزینه های تحصیل و علم خود را با مشقت و سختی فراوان تهیه کرده تا بتوانند روزی در تولید اولین نیاز بشریت ( هوا ، غذا ) گامی برداشته باشند آنها همانند ماشینی کامل هستند که نیازمند راننده ماهر جهت به حرکت درآوردن آنان  می باشند .

اولین حرف افرادی که پشت میز می نشینند این است که مهندس کشاورزی نباید به میز فکر کند باید برروی زمین کارکند .حالاماازانها میپرسیم میخواهیم  بر روی زمین کار کنیم چه حمایتی ازمامی کنند؟      مثلازمین ما کجاست؟زمین داریم ولی سرمایه کجاست؟آیادریافت وام برای مهندسین جوان آسان است؟ اگرتولیدکردیم ودرسالهای اول دچار ضررشویم جبران کننده ضررماکیست؟فکرنمی کنیدکه این ضررامکان دارد تا آخر عمربرای مهندس جوان قابل جبران نباشد .                             حال به این سوالات با سوال پاسخ میدهیم  0                                                                                                                                                    ما مهندسین کشاورزی همیشه از خود می پرسیم که سازمان برای ما چه کرد؟                      

      جواب: ما برای  سازمان چه کردیم آیا  تا  به  حال فکرکرده ایم چه حرکت مثبتی برای بالا بردن  جایگاه  سازمان انجام داده ایم مطمئنا هیچ سازمانی  پیشرفت نخواهد کرد مگراعضا آن ارتباط خوب و تنگاتنگی با هم داشته  باشند وکارها  با  مشارکت اکثراعضا صورت گیرد که یکی از این کارها برگزاری انتخابات است زمانیکه  مشارکت حداقلی باشد گروهی که  بر بخش کوچکی ازجامعه تسلط دارند موفق به پیروزی میگردند ولی اگر مشارکت حداکثری  باشد افراد اصلح  از کاندیدای  مستقل  و جریانهای  مختلف انتخاب میگردند.

برای اینکه سازمانی خوب داشته باشیم نیازمند هیئت ریئسه خوب و داشتن هیئت رئیسه خوب مستلزم انتخاب درست حداکثری اعضاء است .

سازمان برای همه